• a
  • b
  • c
  • d
  • e
  • f
  • g
  • h
  • i
  • j
  • k
  • l
  • m
  • n
  • o
  • p
  • q
  • r
  • s
  • t
  • u
  • v
  • w
  • x
  • y
  • z

body, food & mind tools

Boek hier een proefles!

Tijdens een proefles kun je kort het trainen in warmte en onze professionele & vriendelijke aanpak ervaren.

Inloggen op je bbb account

Vul je persoonlijke gegevens in

Vul je persoonlijke gegevens in om een account te maken

Wachtwoord vergeten?

Voer je e-mailadres in om je wachtwoord te herstellen

Even geduld...

Het formulier wordt verstuurd, dit kan even duren

Jouw proefles is geboekt

Hieronder staan de details van jouw proefles

Amsterdam Amstel
13-09-2016 / 11:00

Je kan je proefles annuleren of wijzigen door in te loggen met jouw account gegevens

Inloggen is gelukt

Je wordt nu doorgestuurd naar jouw account

Wachtwoord vergeten?

We hebben een e-mail met instructies naar je e-mailadres gestuurd

Vallen en op (mijn hoofd) staan

‘Oke, dus iedereen staat nu op zijn hoofd, behalve ik. Ohhhh, wat irritant. Zo stom dat het nu niet lukt. Mijn buurvrouw staat echt heel mooi recht. Nee, nee, niet naar een ander kijken. Focus. Span je buikspieren aan, goed op je kroontje staan. Bam. Gevallen. Ahhh. Ik ga gewoon in child’s pose liggen... Nee, nee, nee. Blijven proberen.’

De eerstvolgende yogales nadat het me was gelukt op mijn hoofd te staan (zie mijn vorige blog), had ik ‘geluk’. De docente zei tegen het einde van de les dat we de Sirsasana - de headstand - gingen doen. Ik voelde me als een kind zo blij. Ik kon voor de eerste keer tijdens een les, gewoon even lekker op mijn hoofd staan. Tenminste dat was de bedoeling.

Na een paar keer proberen en een hoop intern gemopper, was het nog niet gelukt. ‘Oke, focus dus. Je kan het, je kan het, je kan het. Denk even aan niks. Helemaal zen en... go.’ Drie mislukte pogingen later, hoorde ik de yogadocente vrij hard richting mij zeggen. ‘Iedereen in child’s pose.’ Ik keek om me heen, iedereen lag in 'Balasana'. Al een tijdje denk ik.  Behalve ik. Verslagen, ging ik ook liggen.

Thuis ging ik braaf oefenen. Maar ook daar lukte Sirsasana me niet meer. Ik probeerde het bijna dagelijks. Soms aangemoedigd door mijn kinderen. ‘Kom op, mama. Je kán het, je kán het’, klonk het vol overgave uit de keeltjes van mijn twee kleuters. Heel zoet, maar zonder succes helaas.

Vol goede moed ging ik naar een nieuwe privéles met Tess. Het lukte me – met haar hulp – om op mijn hoofd te staan. En 1 keer - met vrij veel moeite - zelf. Maar het kinderlijke gemak waarmee Tess het kan, en ook ik het deed de eerste keer, bleef onbereikbaar.  En het was niet iets technisch, volgens Tess.

Mijn intentie van deze challenge was dus op mijn hoofd staan. Los van de muur. Na een vliegende start, viel ik weer een paar stappen terug. Is dat erg, vroeg ik mezelf af? 

‘There is nothing either good or bad. But thinking makes it so.’
 

Gedachten zijn niet meer dan woorden in je hoofd. En aan het denken was ik ondertussen de hele tijd. Wat een drukte werd er gemaakt ín mijn hoofd over zoiets eenvoudigs als óp mij hoofd staan. Van: 'Het maakt niet uit, de volgende keer lukt het vast of niet, dat is ook prima.' Tot: 'Jeej, wat een gepruts.' Waarbij ik onder meer dacht aan de gymles, waar ik vaak als laatste werd gekozen. En natuurlijk kwamen er ook gedachten aan mijn vader voorbij. Misschien is het juist dat gedoe ín mijn hoofd, waardoor het niet lukte óp mijn hoofd te staan?

Ik kreeg er hoofdpijn van. En ik besloot ik dat het genoeg was met proberen. Tess en ik sloten de les fijn af, kletsen nog wat en besloten over een paar weken gewoon weer af te spreken voor een privé yogales bij bbb Jordaan. 

Die avond thuis kreeg ik een fijn appje van een vriendin, die mijn vorige blog had gelezen. ‘Wat goed dat je jezelf zo’n privéles yoga gunt.’  En met die gedachte liep ik naar mijn yogamat die thuis nog tegen de muur lag. Ik spande mijn buikspieren aan, ging op mijn kroontje met mijn hoofd en daar stond ik. In Sirsasana. Met de kinderlijke eenvoud van de eerste keer. Wat lekker, ik kan het.

Soms, dan. En nog niet helemaal los van de muur...

Liefs,

Inge (co-founder bbb)